miércoles, 29 de febrero de 2012

"Pereeeza, oscura sutileza, eres dueña de mi cuerpo, me sedas la cabeza, y haces tuyo mi tiempo"

¡Basta de penas!

Me he encontrado el primer disco de Pereza. Todo él lleno de canciones "tontonas" (tontas pero sobretodo molonas)... Y me ha alegrado la tarde.

Lo veo -más bien lo escucho- ahora como algo tan lejano... Y ahora que Pereza ha hecho un parón y llevan tiempo sin oirse en ningún lado, todavía más.

Recuerdo que en los conciertos, a partir del segundo disco -cuando les llegó el éxito más o menos-, hablábamos con otras y otros fans de la zona, y sólo nosotras conocíamos este primer disco, que escuchábamos en los trayectos de ida y vuelta. Nos sentíamos las reinas del mambo.

Podrá sonar más o menos petardo, pero lo cierto es que no he vuelto a pegarme los bailes y las fiestas en general, que nos montamos durante aquellos
primeros conciertos. Supongo que será una cuestión de edad, jeje...
Una pena que haya perdido de vista las fotos de todo aquello.

Qué maravillosos tiempos, aaaay...










Todavía me sé las letras... ¡No tengo tan mala memoria como creía!

lunes, 27 de febrero de 2012

¡Soy una triste!

¿Por qué las canciones tristes son siempre las más bonitas?
No puedo parar de escuchar este disco, en especial esta canción.
¡No es justo!

lunes, 13 de febrero de 2012

miércoles, 8 de febrero de 2012

Muerte en Hawaii

Me encantan las canciones de amor muy tontorronas, contrastadas con vídeos bizarros, que a priori parecen no tener sentido combinados con la letra, pero que al final tienen un mensaje bueno, bueno. Será porque me encantan la pifias mentales... Al fin y al cabo, ¿qué es el amor sino una precioooosa pifia mental? ;)

viernes, 20 de enero de 2012

Adiós. Y gracias.

No hay nada que pueda decir ahora mismo, que no se sobreentienda... Sólo quiero agradecer a ella o a quien corresponda, que esta Señora alguna vez comenzase a cantar, porque desde entonces no ha dejado de hacerlo, hasta el final. Agradecer los momentos que me han dado sus canciones, por ser la respuesta y el antídoto durante aquellas noches en vela. Y por algunas heridas, que esos temas desgarradores, me han ayudado a cicatrizar, muchas veces como si de una terapia de choque se tratase. Por último, gracias por haber mantenido tu carrera viva durante tantísimos años, por haber luchado por ella y por la vida. Por no haberse dejado desvanecer ante las adversidades, como tanto otros músicos que se rindieron y se marcharon siendo mucho más jóvenes que ella. He aquí un ejemplo de lucha, de talento y de dignidad. No habrá otra Etta James, pero ojalá hubiesen muchísimas...

Rest In Peace.




lunes, 16 de enero de 2012

Exquisitez rockera

Este es un espacio pequeñito, pero procuro decorarlo de una manera exquisita. Y estos señores Corizonas, son sinónimo del buen gusto y de exquisitez... Rockera, pero exquisitez:


domingo, 15 de enero de 2012

Eric Fuentes & El Mal

Acabo de decidir que este disco va a ser mi próxima adquisición. Prometo comentar cositas cuando me lo haya escuchado entero. De momento me encanta este tema.

Hora punta en territori enemic...



Fa poc dies en un fosc matí de març
Vaig mirar per la finestra intentant reconèixer els meus germans
I la fauna de la meva esfera va semblar-me tota igual
Homes, animals i monstres en un carnaval
I em vaig sentir tan sol
Confós, perdut, desorientat

Pres per la meva ignorància vaig buscar un lloc en el món
Un espai on comunicar-me quan em sentís sol
I em vaig sentir alienat
Ballant un so que no era el meu
Tocant de peus a terra sobre un llac cobert de gel

I em vaig sentir humiliat
Frustrat, vençut, idiotitzat

Hora punta en territori enemic

I així viatjant per tot l'espai
Enmig d'estrelles i galàxies
Vaig buscar algun lloc on descansar
Lluny de tothom

...Yyyy demás joyitas que he ido descubriendo. Bueno, todavía no tengo el disco en mi poder, pero pa qué engañarnos, ya soy fan: